Park Rusthoff

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Parkhistorie

Parkhistorie

Sinds de revitalisatie van het park en de heropening in 2004 lag op de website de nadruk vooral op de aanleiding en het herstel zelf in de laatste periode.

De komende tijd werken we aan het vollediger maken van de geschiedenis van het Park. Die zal uiteen vallen in een aantal fasen. 
1. de tijd waarin het park is ontstaan en welke factoren daarin hebben meegespeeld
2. de ontwikkeling van het park vanaf het ontstaan tot de verkoop ervan aan de gemeente
3. het dorpspark in de 20e eeuw
4. het park in de 21e eeuw met de revitalisatie zelf, het gewijzigde beleid en beheer en de herwaardering ervan als Historische Buitenplaats

1. In de Gouden eeuw zijn de meeste buitenplaatsen ontstaan. Welgestelde mensen ontvluchtten massaal  de stad, waarin het vooral in de zomer door het ontbreken van riolering niet prettig vertoeven was. Op veel plaatsen in het land, vaak niet ver van de stad, werd grond aangekocht en ontstonden buitenplaatsen. In het voorjaar verhuisden vele gezinnen met de complete huisraad naar “buiten”. Hele ketens van buitenplaatsen ontstaan dan vooral op plaatsen die goed bereikbaar waren, over en langs het water, langs oude bekende routes zoals hier bijvoorbeeld op de oudste zanderige duinruggen langs de kust. De landgoederenzone vanaf Rijswijk, Den Haag die doorloopt tot ongeveer Beverwijk in Noord Holland is een prachtig voorbeeld. Maar de landgoederenzone langs de Vecht is mogelijk nog bekender.

2. Zo koopt de heer Jean Adam Charbon in 1791 verschillende gronden aan in Sassenheim en ontstaat buitenplaats Rusthoff met een park en aanpalende gronden. Van wie, voor welk bedrag en hoeveel ha. weten we nog niet , maar het totaal is uiteindelijk toch wel zo’n 27 ha groot. Aan de overkant van de Hoofdstraat werd een buitenbeek gegraven en loopt het terrein door tot ongeveer het gemeentekantoor. Dit heet “de Overplaats”. Tussen 1830 en 1850 werd het park in landschapstijl omgevormd door  J.D. Zocher jr. , de meeste beroemde landschapsarchitect van de Zocherfamilie. In 1871 koopt de gemeente van de familie Charbon een stuk grond ter grootte van 1700 m2 om er het toenmalige Gemeentehuis te bouwen op de plek waar nu herenmodehuis Melman is gevestigd.

3. Uiteindelijk koopt in 1917 de gemeente de hele buitenplaats en het landhuis werd in 1924 afgebroken. Van de oorspronkelijke 27 ha is nu nog 6 ha over. Aan de zuidoostkant ontstaan nieuwe woonwijken en een eeuw later functioneert het park als echt dorpspark. Lange tijd lopen op het grote eiland de koeien van de boer aan de Kerklaan, maar altijd dagelijks worden er eendjes gevoerd en wandelingen gemaakt. En omdat het park inmiddels middenin het centrum van Sassenheim ligt, is een unieke situatie ontstaan van een stadspark in een dorpscentrum.

4. Het beheer van het park liet soms wel eens wat te wensen over, maar toen de gemeente met het idee kwam om een nieuw gemeentehuis te bouwen in de rand van het park kwamen de Sassemers in opstand. Toen vervolgens parkeerplaatsen nodig waren langs de J. P Gouverneurlaan werd een deel van het park afgesnoept. Daarmee was voor de inwoners de maat vol en ontstond het idee om ter gelegenheid van het jubileum van de plaatselijk Rotary Club om het park op te knappen. Daaruit is de volledige revitalisatie van het Park ontstaan en bij de heropening van het park in 2004 is ook het beheer overgedragen aan een Stichting. Sinds die tijd zijn het de bewoners die als vrijwilligers ondergebracht in een Beheerstichting het park het beheer (laten) uitvoeren. De verschillende groepen die in het park actief zijn, zijn allemaal in het bestuur vertegenwoordigd. Evenementen commissie, Groenbeheer, Heemtuin, Kinderboerderij,  Paviljoen, Schooltuin. Daarnaast zijn er de “Vrienden van Park Rusthoff”. Zij proberen extra gelden bijeen te krijgen om allerlei projecten mogelijk te maken. Park Rusthoff is als historische buitenplaats een wezenlijk onderdeel van de Landgoederenzone van Zuid-Holland. Helaas zonder Landhuis, maar “Park Rusthoff, is besloten in het hart van de Sassenheimers”.